Allan Muller: 'Orange was bijna niet op de plaat beland. En kijk nu!'

De meeste mensen kennen Allan Muller als de frontman van Metal Molly, de band die midden jaren ’90 met 'Orange' een onverwoestbare Belpopklassieker afleverde. Dertig jaar later staat hij opnieuw op het podium met zijn oude kompanen, én geeft hij bij Concertzaak een workshopreeks 'Songwriting'. Reden genoeg voor een gesprek over reünies, hits die per toeval ontstaan en de eeuwige liefde voor goeie songs.

Concertzaak: Metal Molly is terug van nooit helemaal weggeweest. Hoe is die reünie eigenlijk begonnen?

ALLAN MULLER: ‘We speelden eigenlijk al vóór corona met het idee om nog eens samen te komen voor een reeks reünieconcerten. Toen we beseften dat ons debuutalbum in 2025 zijn dertigste verjaardag zou vieren, leek dat de perfecte aanleiding.'

'De tour is tot nu toe fantastisch verlopen. We trekken (meestal) volle clubzalen in België én Nederland, en afgelopen zomer stonden we op een paar geweldige festivals — de Lokerse Feesten bijvoorbeeld. Het voelt goed om te merken dat mensen ons nog niet vergeten zijn.'

CZ: En tussen de shows door geef je nu ook een driedelige workshop songwriting bij Concertzaak. Wat mogen deelnemers verwachten?

MULLER: 'In de eerste sessie duiken we samen in de songs die de deelnemers zelf graag horen. Ik wil dat ze inzicht krijgen in wat hen precies raakt in die muziek. Daarna gaan we individueel aan de slag met een palet aan bouwstenen die ik aanreik. Op het einde van de sessie bespreken we wat er al uit de pen is gevloeid.'

'In sessie twee gaan we nog een stap verder. De deelnemers brengen hun eigen songanalyse mee, en dan werken we in duo’s aan nieuwe songs. Ik vlieg van groep naar groep om te coachen en feedback te geven.'

'De laatste sessie draait om finetunen: melodieën, structuren, teksten. We bespreken elkaars werk, zoeken inspiratie bij elkaar, en stellen op het einde onze songs aan elkaar voor. Wie wil, kan dat eindresultaat ook opnemen.'

Kortom: drie avonden vol creativiteit, nieuwe inzichten en hopelijk wat muzikale magie.

CZ: Hoe kwam die samenwerking met Concertzaak eigenlijk tot stand?

MULLER: 'Dat was niet zo’n grote stap. Ik zit al een tijdje in de raad van bestuur van Concertzaak, dus ik ken de ploeg goed. Ik heb in het verleden al workshops songwriting gegeven, onder andere in Het Depot en voor het vroegere Poppunt. Toen ik hoorde dat Concertzaak met een workshopreeks wou starten, heb ik meteen voorgesteld om met songwriting af te trappen. Dat lag voor de hand.'

CZ: Kan iedereen deelnemen, of mik je op een bepaald niveau?

MULLER: 'Iedereen met een basisinstrumentbeheersing is welkom — of je nu gitaar, piano of iets anders speelt, maakt niet uit. Het is wel handig als je al eens een song hebt afgewerkt. Je hoeft geen doorwinterde songwriter te zijn, maar enige ervaring helpt om de sessies echt ten volle mee te beleven.'

CZ: Je bent zelf de auteur van de Belpop klassieker ‘Orange’. Hoe kwam die song tot stand? Kan je inschatten waarom dat nummer een klassieker geworden is?

MULLER: 'Dat was begin jaren ’90, diep in de nacht, in een repetitiekot vol groene en blauwe walmen. (lacht) Op zo’n moment heb je helemaal niet door of je iets bijzonders aan het maken bent. Orange was zelfs bijna niet op de plaat beland — het was de reservesong. We hadden in de studio nog wat tijd over, dus namen we ze snel op. En kijk nu. Zo kan het gaan.'

'Ik denk dat het nummer een klassieker geworden is omdat het gewoon het juiste nummer op het juiste moment was. Metal Molly was in die tijd vrij uniek in de Lage Landen, qua sound en aanpak. Orange klinkt vandaag wat gedateerd, maar op een of andere manier ook tijdloos.'

CZ: Welke songwriters bewonder jij zelf het meest?

MULLER: 'Oef, dat zijn er véél. Ik denk even luidop en denk daarbij aan Bob Dylan, voor zijn teksten en zijn geniale eenvoud. David Bowie, omdat hij voortdurend grenzen verlegde. Brian Wilson, om de hemelse klanken en de eenvoud in zijn complexiteit. Lennon & McCartney, de grondleggers van alles wat popmuziek kan zijn. Prince, omdat hij een genre op zich is — of was. En dan heb je de Motown-componisten zoals Smokey Robinson, Marvin Gaye en Holland-Dozier-Holland. Dat zijn een voor een pure vakmannen.'

'Ook Carole King & Gerry Goffin, Morrissey & Johnny Marr, Tom Waits, Robbie Robertson, Ray Davies, Elvis Costello, Lou Reed, Neil Young behoren tot mijn persoonlijke helden. Het zijn allemaal songwriters die iets radicaal eigens hebben, en tegelijk recht naar het hart schrijven. Dat is waar ik het altijd om te doen heb.

CZ: Tot slot: wat hoop je dat mensen meenemen uit jouw workshops?

MULLER: 'Dat een goeie song niet per se ingewikkeld hoeft te zijn. Het draait om emotie, eerlijkheid en een zekere durf. Als de deelnemers naar huis gaan met één sterk idee — of gewoon met hernieuwde goesting om te schrijven — dan ben ik tevreden.'

CZ: Wel, dan zijn we ook tevreden! Tot snel!

Woensdag 5 november start de driedelige workshop 'Songwriting'

Wil je de kneepjes van het songwritingvak leren van Allan Muller zelf? Schrijf je in voor zijn driedelige workshopreeks Songwriting bij Concertzaak via concertzaak.be.