Nieuwe plaat, nieuwe doortocht door Mechelen
Tin Fingers blijft koppig z’n eigen richting uitgaan, en we like it! Waar de band vroeger laveerde tussen dromerige indiepop, vintage synths en donkere folk, klinkt hun nieuwste plaat Balconies alsof alles plots dichter op de huid zit. Minder zweven, meer vuur. Nog altijd melancholisch, maar deze keer met stof op de schoenen en zweet op het voorhoofd.
De plaat werd opgenomen tijdens vier bloedhete dagen op het Griekse eiland Hydra. Geen overbodige franjes, geen muzikale spierballenrol - gewoon het geluid van de band tot op het bot gestript. Het resultaat zijn scherpe, energieke songs die gemaakt lijken voor donkere concertzalen, nachtelijke treinritten en mensen die nét iets te veel nadenken.
Frontman Felix Machtelinckx (die Felix die wel eens bij Arsenal meezingt) trekt samen met zijn band opnieuw alle emoties open, maar zonder zichzelf serieus te beginnen vinden. Gelukkig maar. Tin Fingers blijft een groep die je even hard wil laten dansen als stilvallen.
Patches keert terug naar Mechelen, na haar geslaagde passage op het Oh La La La Festival 2026. En als je goed opgelet hebt, dan weet je dat de zoete stem van Lotte Lauwers zalvend werkt in je oren.
Patches staat voor weemoedige, met behoedzame penseelstreken geschilderde pop, laverend tussen melancholie, onschuld en sensualiteit. Het is in dat nevelig landschap dat Lotte Lauwers haar verhaal in je oor fluistert.
De directe aanleiding van het album Pickery Performance van Patches was een diepe persoonlijke crisis. Met invloeden gaande van Dido, Lana del Rey en PJ Harvey tot Tolstoj, Poesjkin en de Europese Romantiek (met hoofdletter), laten de songs zich aanvankelijk beluisteren als echo’s uit een alternatieve schaduwwereld van courtisanes en muzen.